Οι μαθήτριες/ές του Γ3 στο πλαίσιο του μαθήματος της λογοτεχνίας με αφορμή τα κείμενα «Αυτοβιογραφία» της Ε. Μαρτινέγκου και «Η μεταμφίεση» της Ρ. Γαλανάκη, επιλέγουν γυναίκες από το βιβλίο της Στέλλας Κάσδαγλη «30 γυναίκες που άλλαξαν τον κόσμο και πώς μπορείς να τον αλλάξεις κι εσύ» και τις παίρνουν…συνέντευξη με διπλό ρόλο, της/του δημοσιογράφου και της γυναίκας.
Κυριακή 28 Ιανουαρίου 2024
Τρίτη 3 Οκτωβρίου 2023
Τίποτα δεν πήρε το καλοκαίρι...
Μιμούμενοι/ες το ύφος του Ελύτη οι μαθήτριε/ές του Α1 γράφουν ένα ποίημα ανατρέποντας τα...δεδομένα.
Τίποτα δεν πήρε το καλοκαίρι
Τίποτα δεν πήρε το καλοκαίρι
ούτε τους φίλους ούτε και τους συγγενείς
Τίποτα δεν πήρε το καλοκαίρι
ούτε την αμμουδιά ούτε τη θάλασσα τη γαλανή
Τίποτα δεν πήρε το καλοκαίρι
ούτε τα άσπρα εκκλησάκια ούτε τα ωραία ταβερνάκια
Τίποτα δεν πήρε το καλοκαίρι
γιατί η ανάμνηση στην καρδιά
μας πάντα μένει
Τίποτα δεν πήρε το καλοκαίρι
γιατί εμείς πάντα θα προχωράμε χέρι
χέρι.
Παναγιώτης
Ζ.
Τίποτα δεν πήρε το καλοκαιράκι,
ούτε τις βουτιές στο γαλαζοπράσινο νεράκι,
ούτε τα παγωτά,
ούτε τα γλέντια, την χαρά
τα χαμογελαστά παιδιά.
Αντίθετα φεύγοντας άφησε το σχολείο
τους φίλους μου, εμένα και την Αλίκη στο πρώτο θρανίο,
το καφενείο που κάθονται οι μαμάδες και κουτσομπολεύουν σαν κυράδες,
όταν εμείς παίζουμε στις παιδικές χαρές!
Αχ καλοκαιράκι πόσο σ'αγαπώ!
Σμαράγδα
Γ.
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΗΡΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
Τίποτα δεν
πήρε το καλοκαίρι
ούτε τις
βόλτες με τους φίλους μου στην πλατεία
ούτε τα
παιχνίδια μας στην παραλία
Τίποτα δεν
πήρε το καλοκαίρι
ούτε το
χαμόγελο μου
ούτε το όνειρο
μου
Τίποτα δεν
πήρε το καλοκαίρι
ούτε νησιά σε μέρη
μακρινά...
Γρηγόρης Α.
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΗΡΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
Τίποτα δεν πήρε το καλοκαίρι,
ούτε τα μπάνια στην παραλία
ούτε τα γέλια με τους φίλους.
Γιάννης Α.
Τρίτη 9 Μαΐου 2023
Διδακτική αξιοποίηση της πλατφόρμας Face Forward …into my home
Το έργο με το οποίο νομίζω ότι η Νουρ θα συνέδεε με την ιστορία της είναι "Το κουτσό" του Βλάση Κανιάρη, γιατί μέσα από αυτό το έργο παρουσιάζεται η ζωή των μεταναστών και τα προβλήματα τους. Σε αυτό το έργο παρατηρούμε έξι ανθρώπινες φιγούρες, εννέα βαλίτσες, σε ένα κλουβί και στο πάτωμα είναι ζωγραφισμένο το παιχνίδι του κουτσό με λέξεις και όχι με αριθμούς. Οι λέξεις ουσιαστικά καταγράφουν τα "βήματα", δηλαδή όλα όσα έχουν να αντιμετωπίσουν στη χώρα υποδοχής όσοι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους "αποπροσανατολισμός", "κατοικία", "εργασία". Βλέπουμε δηλαδή ομάδες ανθρώπων, φιγούρες μοναχικές και απρόσωπες που ζουν με την αβεβαιότητα και την αναμονή. Όλοι αυτοί όμως έχουν δικαίωμα στο όνειρο ακριβώς, όπως και η ηρωίδα του βιβλίου μας. Γιώργος Τ.
Πιστεύω πως η εικόνα του Βλάση Κανιάρη ταιριάζει περισσότερο με το λογοτεχνικό βιβλίο ΦΤΟΥ ΞΕΛΥΠΗ, διότι η Νουρ αναγκάστηκε να αφήσει την πατρίδα της και να γίνει πρόσφυγας. Αυτοί οι άνθρωποι της εικόνας φαίνονται το ίδιο ταλαιπωρημένοι με την Νουρ, γι' αυτό δεν έχουν πρόσωπα γιατί τα συναισθήματά τους δεν μπορούν να περιγραφούν. Μπροστά τους υπάρχει ένα κουτσό το οποίο αντί για αριθμούς έχει λέξεις, που μάλλον θα είναι τα εμπόδια που πέρασαν ή θα ακολουθήσουν. Είναι δύσκολο να εγκαταλείπει κανείς το σπίτι του και την οικογένειά του. Κανείς δεν θέλει να αφήσει την πατρίδα του και σε χρυσό κλουβί να ζήσει. Πόσο μάλλον να περάσει από φουρτουνιασμένες θάλασσες, να αριθμηθεί σαν αντικείμενο, να στοιβαχτεί σε σκηνές η΄ δομές για πρόσφυγες γενικώς. Ναι η ζωή είναι πολλές φορές άσχημη αλλά σε όλους αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία για μια ζωή με μικρές στιγμές. Σοφία Π.
Πιστεύω ότι η Νούρ θα συνέδεε την ιστορία της με το έργο "το κουτσό" διότι το έργο αυτό δείχνει πολλές βαλίτσες το οποίο θα της θύμιζε το ταξίδι φυγής που έκανε από την πατρίδα της Επίσης ειναι πολυ πιθανο η Νουρ με αυτο το εργο να θυμόταν την περιπετεια της, διοτι απο ολους αυτους τους ανθρωπους που φαίνονται στο εργο μπορει να σκεφτόταν τους ανθρώπους που βοήθησε στην βαρκα. Χάρης Μ.
Κατά τη γνώμη μου, ο πίνακας του Βλάση Κανιάρη ταιριάζει περισσότερο στη ζωή της Νουρ, διότι η Νουρ αναγκάστηκε να φύγει από την πατρίδα της για να επιβιώσει και ο πίνακας αυτός μας δείχνει κάτι αντίστοιχο. Ο πίνακας περιέχει 6 ανθρώπινες φιγούρες και 9 βαλίτσες. Τέλος, ο πίνακας μας δείχνει 9 ανθρώπους που ετοιμάζονται να φύγουν όπως και η Νουρ από την χώρα της. Ευάγγελος Σ.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirSgtkDGr-Cg51CAEjhOcJA4cJF32x2FZKOTWVDftFWq9qXycaGWChx7jZZ-XnyZP1lO54tWVkiQ9ohFzS0hVzQKfjBwkrxeexu3Ofp5YVrI0x0ys2dnVE97T08_ZXBTtDe0gkcs3KaoMuhXQe3FhBpENe5Q9Clw78rZEnNsGwA-rGgrbEEWCkDud5Jg/w400-h243/%CE%9C%CF%80%CE%B9%CE%BB%20%CE%92%CE%B9%CF%8C%CE%BB%CE%B1.png)
Ένα έργο που θα μπορούσε να συσχετιστεί με την ιστορία της Νουρ είναι η «Σχεδία» του Μπιλ Βιόλα. Το παιδάκι που βρίσκεται ξαπλωμένο στο έργο και από πάνω του σπάνε τα άγρια κύματα της θάλασσας θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι είναι εκείνη καθώς ταξιδεύει από τη χώρα της προς την Λέσβο πάνω σε μια βάρκα με κίνδυνο να χάσει τη ζωή της από την κακοκαιρία. Οι υπόλοιποι άνθρωποι υπάρχουν στην εικόνα αλλά κανείς δεν φαίνεται να νοιάζεται για εκείνη, όπως ακριβώς όταν κολυμπούσε η Νουρ που αισθανόταν μόνη της στη θάλασσα, παρόλο που δίπλα της υπήρχαν κι άλλοι που αγωνίζονταν να μείνουν στην επιφάνεια. Ελισάβετ Ν.
Κατά τη γνώμη μου, η Νουρ θα συνέδεε την ιστορία της με το έργο "Η σχεδία" του Μπιλ Βιόλα ο οποίος ζωγραφίστηκε το 1951. Αυτό το έργο απεικονίζει έναν άνθρωπο κουλουριασμένο κάτω στο έδαφος προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να σώσει τον εαυτό του από ορισμένους άλλους ανθρώπους οι οποίοι καταβάλουν προσπάθειες για να φύγουν από αυτό το σύννεφο νερού που έχει δημιουργηθεί ανάμεσά τους. Πιστεύω πως αυτό το έργο ταιριάζει στην ιστορία της Νουρ, καθώς έζησε ένα δύσκολο ταξίδι με την αδελφή της και άλλους ανθρώπους στο νερό. Παρομοιάζω τον άνθρωπο στο έδαφος με την Νουρ, η οποία ήταν αυτή που δυσκολεύτηκε περισσότερο από όλους, για να σώσει τον φοβισμένο κόσμο που βρισκόταν στη βάρκα.
Αμαλία Τ.
Πιστεύω πώς η Νουρ θα σύνδεε τον εαυτό της και την ιστορία της με τον πίνακα “η σχεδία” του Μπιλ Βιόλα. Θεωρώ πως το νερό θα της θύμιζε όλα αυτά που πέρασε στη βάρκα καθώς έφευγε από την χώρα της, παράλληλα θα της θύμιζε την αγάπη της για το κολύμπι. Επίσης, πιστεύω ότι ο πίνακας αντιπροσωπεύει τα συναισθήματα της όταν έπρεπε να φύγει από την χώρα της.
Γιώργος Φ.
Το έργο που πιστεύω ότι ταιριάζει
στην ιστορία της Νούρ είναι αυτό με τους έξι μπόγους, "Μποτάρι" της Κιμσούτζα με κυκλικό σχήμα φτιαγμένες
από κλινοσκεπάσματα με διαφορετικά χρώματα, διότι η Νουρ, όπως διαβάζουμε στο βιβλίο, με πολλά χαρακτηριστικά αλλά και διαφορετικά συναισθήματα: είναι ευαίσθητη αλλά και δυναμική,
νιώθει μοναξιά αλλά και είναι εξίσου φιλική, για αυτό το συνδυάζω με το έργο
αυτό. Τέλος συνδέεται με τον τρόπο μεταφοράς των αναγκαίων πραγμάτων ενός ανθρώπου
που φεύγει βιαστικά από την χώρα του. Άρης Σ.
Το έργο "Αθήνα, Παρθενώνας" του Αλέξανδρου Γεωργίου δείχνει διάφορα σκουπίδια τα οποία είναι άχρωμα και μόνο ο Παρθενώνας είναι φωτεινός και ξεχωρίζει. Αυτή η εικόνα μου θυμίζει την Νουρ η οποία είναι μόνη της και παρόλα αυτά συνεχίζει να παλεύει για να σώσει τους υπόλοιπους. Οι υπόλοιποι χαρακτηρίζονται "άχρωμοι" ενώ η Νουρ είναι η μόνη "φωτεινή" και ξεχωρίζει από όλους τους άλλους.
Μαρία Σ.
Πίστευω πώς η Νούρ θα συνέδεε την ιστορία της με το έργο του Αλέξανδρου Γεωργίου που απεικονίζει τον Παρθενώνα και γύρω του να υπάρχει μια κατεστραμμένη χώρα, γεμάτη σκουπίδια και καταστροφές. Ο λόγος που πιστεύω οτι η Νούρ θα συνέδεε με το έργο αυτό την ιστορία της είναι επειδή θα τις θύμιζε την κατάσταση που βρισκόταν η πατρίδα κατά τη διάρκεια του πολέμου και πιο συγκεκριμένα θα της θύμιζε το πρωί που πήγε στο σχολείο της και έμαθε πως είχε βομβαρδιστεί ,τότε που πίστεψε πως όλες οι αναμνήσεις της είχαν καταστραφεί.
Μαριδήμη Μ.
Πιστεύω ότι ταιριάζει στο χαρακτήρα της ηρωίδας το έργο "Σκάλα" της Ντο-Χο Σου, διότι το έργο αυτό μας παρουσιάζει μια σκάλα στην οποία μπορούμε
να φανταστούμε το κάθε βήμα που έκανε η ηρωίδα μέχρι να φτάσει στον στόχο της.
Όλγα Π.
Τρίτη 4 Απριλίου 2023
Μια ακόμη ευκαιρία για πολυγλωσσία στην τάξη με αφορμή το βιβλίο "Φτου ξελύπη" της Μαρίεττας Κόντου
Η Νουρ, η ηρωίδα του βιβλίου "Φτου ξελύπη", από τη Συρία έχασε τη γάτα της, την Κιταμπάν, στη Μυτιλήνη. Η γάτα έχει μεγάλη σημασία για τη Νουρ "Η Κιταμπάν ήταν ό,τι πολυτιμότερο είχαμε μαζί μας γιατί μας θύμιζε το σπίτι μας, τη μαμά και τον μπαμπά και τις μυρωδιές του τόπου μας, που κατά ένα περίεργο τρόπο αυτή, περισσότερο από εμάς, τις κουβαλούσε πάνω της". Οι μαθήτριες/ές, λοιπόν, του Α4 βοηθούν τη Νουρ να βρει τη γάτα της και γράφουν αγγελίες σε διάφορες γλώσσας: αλβανικά, αγγλικά, ρωσικά, ελληνικά, Φαρσί, γερμανικά. Για να δούμε;! Θα βρεθεί η Κιταμπάν;
Τρίτη 21 Μαρτίου 2023
21 Μαρτίου: Ημέρα Ποίησης
Με αφορμή την Ημέρα Ποήσης και το σεμινάριο δημιουργικής γραφής από τους Σπύρο Κιοσσέ και Γιάννη Ευθυμιάδη που διοργανώθηκε με πρωτοβουλία του Συνδέσμου Φιλολόγων του ν. Έβρου, οι μαθήτριες/ές του Γ5 γράφουν ποιήματα με μεταφορές για ένα από τα παρακάτω θέματα
έρωτας
θάνατος
ζωή
ποίηση
Στη συνέχεια χρησιμοποιούν τις μεταφορές ως τμήμα ποιήματος με την αντίστοιχη θεματική. Ακολουθεί η αφαίρεση λέξεων (και, πού, συνδετικών ρημάτων κ.λπ) και να τα αποτελέσματα...
Η φύση μητέρα.
Τα δάση με τον άνεμο χορεύουν.
Τα φύλλα τραγουδούν και τρέμουν.
Η άνοιξη, ο ήλιος ταξιδεύουν: το μόνο καταφύγιό σου.
Τα ζώα, τα φυτά η συντροφιά.
Ο καθαρός αέρας χτενίζει τα μαλλιά σου
Τα χέρια αφήνοντας απολαμβάνεις τη στιγμή
Σαν κάτι που έψαχνες όλη σου τη ζωή.
Η ομορφιά της πλάσης μαγεύει
Την ψυχή η ομορφιά γαληνεύει
Τον ουρανό κοιτώντας αναστενάζεις
Μια τέτοια στιγμή πώς να ξεχάσεις;
Μαρία Π.
Ο έρωτας λαβύρινθος
Εμπόδια και δυσκολίες
Αναζητάς φως
Απλώνεις το χέρι
ΚΑΙΓΕΣΑΙ!
Μιχάλη Φ
Θοδωρής Χ.
Ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη
Φτερούγισμα στην καρδιά
Λουλούδια και αρώματα
Φιλούν το πρόσωπο γλυκά
Ο έρωτας...χασκογελά
Δήμητρα Σ
Δέσποινα Σ
Έρωτας ηλεκτρισμός
Μοναδικός, ονειρικός , τυφλός
Με την πρώτη ματιά την καρδιά αγγίζει
Σαν σπίθα καρφώθηκε
Τραγουδώ και χαμογελώ από τότε που το χέρι μου κράτησες
Ξαφνικός, σπάνιος και ψυχικός
Αλλά πλήρης και ζεστός
Ήρθε και έφερε φως στη ζωή μου
Ελίνα Σ.
Τυφλός είναι ο έρωτας
Στα δίχτυα του αν σε πιάσει
δύσκολα δραπετεύεις
Νίκος Τ.
Έρωτας, βέλος που χτυπάει την καρδιά
Ανάμνηση που αναμένει την επίσκεψή σου
Απρόσμενη αιτία των αμέτρητων δακρύων
Αναγέννηση του
Πόνος που παραμονεύει τη ζωή
Σταυρούλα Σ.
Ειρήνη Σ.
Η ζωή ένα όνειρο
Να μη γίνει εφιάλτης
Βαγγέλης Φ.
Ζωή διπολική
λάμπει με το φως του ήλιου.
Ανθίζει ζωές, καρπούς, ομορφά
Γεμίζει τον νου παιχνίδι
Αλλά και φέγγει με το φως του σκοταδιού
Θερίζει ζωές, μαυρίζει ψυχές, καταστρέφει όνειρα.
Ζωή Σ.
Και κάτι πιο αστείο...
Σκληρή η ζωή
Νιώθω μεγάλο πόνο
Ήρθε πάλι η ΔΕΗ
Και θα μείνω στον δρόμο
Στράτος Π., Δημήτρης Σ, Μελίνα Σ.
Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2023
Κυπριακή λογοτεχνία: διηγήματα της εισβολής
H συμμετοχή τω μαθητριών/ών των τμημάτων Γ2, Γ3, Γ5 στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα "Κύπρος-Ελλάδα- Ομογένεια: Εκπαιδευτικές Γέφυρες". Ως τελικό προϊόν υποβάλουμε ένα project. Το project έχει ως στόχο να προσεγγίσει το θέμα της εισβολής μέσα από τον φακό της λογοτεχνίας. Έτσι, επιλέχθηκαν διηγήματα που η θεματική τους εξιστορεί τα γεγονότα στην εξέλιξή τους, σύμφωνα με τον ιστορικό χρόνο. Τα «Διηγήματα της Εισβολής» προσεγγίζονται με βάση το νέο ΠΣ για το μάθημα της λογοτεχνίας του Γυμνασίου στο πλαίσιο ενασχόλησης με εκτενές λογοτεχνικό έργο εντός της σχολικής τάξης. Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα έχει ως στόχο να το παρουσιάσει (φιλοσοφία, πορεία υλοποίησης, δραστηριότητες, ενδεικτικές μαθητικές εργασίες). Συγχρόνως, όμως, γίνεται και διάχυση του όλου εγχειρήματος.
Κλικ στην εικόνα
https://logotexniakypros.weebly.com/Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2022
Η μεταμφίεση...
Με βάση τα κείμενα που συζητήσαμε (Μεταμφίεση-Ρ. Γαλανάκη, Καλλιπάτειρα-Λ. Μαβίλη) και τα άρθρα για τις ορκισμένεςπαρθένες γράφουμε και εμείς τα δικά μας άρθρα.
ΜΠΟΥΡΝΕΣΑΣ,
ΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΧΘΕΣ
Κάθε μέρα χιλιάδες γυναίκες σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες του πλανήτη,
εργάζονται , σπουδάζουν, διδάσκουν και πολιτεύονται. Ζουν όπως έχουν επιλέξει
και ορίζουν οι ίδιες τον εαυτό τους. Εάν γνώριζαν όσα αναφέρουν τα παραπάνω
άρθρα, σίγουρα θα καταλάβαιναν ότι δεν ήταν κάποτε αυτονόητα όσα απολαμβάνουν
σήμερα. Γυναίκες που απλά ήθελαν να έχουν όσα δικαιώματα έχει και ένας άντρας
έπρεπε να απαρνηθούν τη φύση τους και να θέσουν όρκο αγαμίας. Όλα αυτά γιατί η
κοινωνία τους όριζε πως δεν είναι αυτόνομα και ανεξάρτητα όντα, αλλά περιουσία
των συζύγων τους. Αυτές όμως οι γυναίκες, που για τους άλλους αποτελούσαν απλά
ιδιοκτησία κάποιου, είπαν όχι και έγιναν άντρες για να ζήσουν το αυτονόητο.
Σήμερα, ευτυχώς, σύμφωνα με το άρθρο η απίστευτη αυτή παράδοση σβήνει, καθώς
ακόμα και σε απομακρυσμένα χωριά της Αλβανίας συντελούνται αλλαγές ως προς τη
θέση της γυναίκας. Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ίσοι, έχουν ίσα δικαιώματα στην
εκπαίδευση, στην ελευθερία, στην κοινωνική και πολιτική ζωή. Δεν εξαιρείται
κανένας από αυτή την αρχή που πηγάζει από τις διακηρύξεις του Διαφωτισμού. Μόνο
που τότε, η γυναίκα δεν εντασσόταν στους «ανθρώπους» και χρειάστηκαν πολλοί
αγώνες για να αποκτήσει την θέση που της αξίζει στη σημερινή κοινωνία. Πλέον δε
χρειάζεται να απαρνείται αυτό που είναι, για να ζήσει ελεύθερη. Στον σύγχρονο
κόσμο η γυναίκα ζει απολαμβάνοντας ίσα δικαιώματα με τον άντρα. Είναι όμως
δυσάρεστη η διαπίστωση πως ακόμα και σήμερα, στον 21ο αιώνα,
υπάρχουν ορισμένες κοινωνίες που αρνούνται να την αναγνωρίσουν ισάξια με έναν
άντρα και ικανή να εργαστεί ή να προστατέψει τον εαυτό της. Υπάρχουν χώρες που
της απαγορεύουν να κυκλοφορήσει χωρίς αρσενική συνοδεία και χωρίς να καλύπτει
ολόκληρο της το πρόσωπο εκτός από τα μάτια. Σε αυτές τις γυναίκες η παράδοση
των «Μπουρνέσας» θα αποτελούσε τον μόνο τρόπο για να απελευθερωθούν.
Μπορεί να έχουμε κάνει σημαντικά βήματα προς την ισότητα των φύλων,
ωστόσο, είναι πραγματικά θλιβερό το ποσοστό των ανθρώπων που έχουν
οπισθοδρομικές αντιλήψεις και αντιμετωπίζουν τη γυναίκα ως απλό αντικείμενο. Θα
χρειαστούν ουσιαστικές αλλαγές σε αρκετούς τομείς, ώστε να εκλείψουν αυτές οι
απόψεις που βρίσκονται βαθιά ριζωμένες στην κοινωνία μας.
Κλειώ
Π.
«ΟΙ
ΜΠΟΥΡΝΕΣΕΣ ΧΩΡΙΩΝ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ»
Στην
Αλβανία κυρίως τα παλαιότερα χρόνια μερικές γυναίκες επέλεγαν να ζήσουν ως άνδρες,
για να αποφύγουν τους παλιούς κώδικες ζωής των αλβανικών φατριών, που ανέφεραν ρητά
ότι οι γυναίκες αποτελούσαν απλώς και μόνο περιουσία των συζύγων τους.
Αυτό
είναι ένα ιστορικό κατάλοιπο, το οποίο μπορεί σε εμάς να φαίνεται περίεργο και αναχρονιστικό
όμως οι γυναίκες της Αλβανίας θυσίαζαν το φύλο τους (μητρότητα κλπ.) για να κερδίσουν
το δικαίωμα ψήφου, να μπορούν να οδηγήσουν αυτοκίνητο, να πίνουν αλκοόλ ή να καπνίζουν,
αλλά και να έχουν όπλο και να συναναστρέφονται με άντρες.
Οι
γυναίκες οι οποίες δεν επέλεγαν την ζωή της μπουρνέσας εξαναγκάζονταν σε γάμους, συχνά με πολύ μεγαλύτερους
τους άντρες, που είχαν ακόμα και τρεις φορές τα δικά τους χρόνια.
Οι
«Ορκισμένες Παρθένες της Αλβανίας» υπάρχουν σε απομονωμένες περιοχές της υπαίθρου
της βόρειας χώρας και ζουν και συμπεριφέρονται όπως και οι άνδρες. Μάλιστα, τα μαλλιά
τους είναι πάντα πολύ κοντά και το ντύσιμό τους εντελώς ανδρικό, ενώ αφού λάβουν
τον όρκο αναλαμβάνουν όλες τις ευθύνες του άνδρα, που είναι η κεφαλή της οικογένειας.
Κατά
την γνώμη μου αυτές οι γυναίκες έχουν απίστευτη δύναμη και υπερηφάνεια καθώς και
απερίγραπτη τόλμη.Παρόλο που οι ίδιες δεν φαίνεται να λυπούνται για την θυσία την
οποία έχουν κάνει είναι αρκετά στενάχωρο το όλο γεγονός που τις αναγκάζει να ‘αλλάξουν
φύλο’, για να διεκδικήσουν τα ίδια προνόμια με τους άνδρες.
Διονυσία
Μ.
ΓΥΝΑΙΚΕΣ
ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ
Η θέση της γυναίκας στην
ιστορία ποικίλει αλλά το σύνηθες είναι η γυναίκα να μην έχει τα ίδια δικαιώματα
με τον άνδρα. Τα κείμενα που διαβάσαμε τονίζουν την αδικία σε βάρος των
γυναικών τόσο στην αρχαιότητα όσο και στις μέρες μας. Γυναίκες με λιγότερα
δικαιώματα από τους άνδρες, με λιγότερες ελευθερίες αποφασίζουν να δράσουν με
όποιο τρόπο μπορούν ώστε να νιώσουν ελεύθερες και να αντιμετωπιστούν ισότιμα με
τους άντρες.
Είναι ανεπίτρεπτο να
υπάρχουν διαχωρισμοί ανάμεσα στα φύλα ακόμη και τώρα. Γυναίκες με λιγότερα δικαιώματα
από τους άντρες, όπως στα χωριά της Βόρειας Αλβανίας, που υποτάσσονται στις αποφάσεις
του άντρα, που δεν έχουν την ίδια επαγγελματική αντιμετώπιση και εξέλιξη λόγω
φύλου ή ακόμα και αλλάζουν τις ταυτότητές τους και μεταμφιέζονται στο άλλο φύλο,
για να μπορέσουν να πραγματοποιήσουν τους στόχους τους.
Σύμφωνα με τα κείμενα
που έχουμε διαβάσει, παρατηρούμε την μεταμφίεση πολλών γυναικών, φορώντας
αντρικές ενδυμασίες είτε για να αποκτήσουν περισσότερες ελευθερίες και να έχουν
μια διαφορετική αντιμετώπιση από την τότε κοινωνία, είτε για να εκπληρώσουν
κάποιον σκοπό και να πραγματοποιήσουν τις επιθυμίες τους. Αρκετές όμως γυναίκες
χρησιμοποιούν αυτή την μεταμφίεση ως ένδειξη δυναμισμού, ξεσηκωμού και δράσης
καθώς έρχονται σε σύγκρουση με το κατεστημένο.
Πιστεύω, εφόσον
δυστυχώς δεν υπάρχει πλήρης ισότητα μεταξύ των δύο φύλων μέχρι και σήμερα, ότι
θα πρέπει εμείς οι γυναίκες όλες μαζί, να
παλέψουμε τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις που διαρκώς γεννά η
κοινωνία μας και να βάλουμε ένα τέλος στον διαχωρισμό των φύλων.
Μαρία Π.
Η δυσκολία του να είσαι γυναίκα
Ποτέ δεν κατάλαβα τελικά γιατί πρέπει να γίνεται
ο διαχωρισμός των φύλων. Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, και πρέπει να έχουν και ίσα
δικαιώματα, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, εθνικότητας ή χρώματος.
Και
πόσα πολλά έπρεπε να περάσουν τελικά οι γυναίκες για να φτάσουν στο σημείο που είναι
σήμερα; Βλέπουμε ότι στο παρελθόν αναγκάζονταν να αλλάζουν φύλο, για να σπουδάσουν
ή όπως στην περίπτωση των ορκισμένων παρθένων, για να έχουν όσα δικαιώματα που είχαν
οι άντρες εκείνη την εποχή, δηλαδή να μπορούν να οδηγήσουν, να καπνίζουν, να πίνουν,
να εργάζονται, πράγματα που εμείς σήμερα θεωρούμε αυτονόητα.
Αλλά
και στο θέμα της Καλλιπάτειρας, με εντυπωσιάζει
το πώς οι τόσο “προχωρημένοι πρόγονοί μας ήταν τόσο οπισθοδρομικοί στο θέμα του
φύλου. Και ειλικρινά, δεν μπορώ να σκεφτώ κανέναν λόγο για τον οποίο μια μάνα, μια
γυναίκα, μια σύζυγος, μια αδελφή, δεν μπορεί ούτε να πάρει μέρος σε αγώνες, αλλά
ούτε ακόμα και να τους παρακολουθήσει. Και η ποινή…
εννοείται, θάνατος.
Πόσο δύσκολο τελικά
είναι να είσαι γυναίκα!
Βαγγέλης
Φ.
Οι γυναίκες που ζουν ως άνδρες
« Μπουρνέσα » αποκαλούνται οι γυναίκες της Αλβανίας που
έχουν δώσει όρκο να ζουν και να συμπεριφέρονται σαν άνδρες. Έχουν πάρει ανδρικό
όνομα, φοράνε ανδρικά ρούχα και κάνουν ανδρικές δουλειές.
Το έθιμο αυτό συναντάται σε χωριά της βόρειας Αλβανίας.
Είναι μια παράδοση που έχει τις ρίζες του αρκετές εκατονταετίες πίσω. Ο λόγος
δημιουργίας αυτής της παράδοσης ήταν για την κάλυψη της αρχηγίας σε μια
οικογένεια, όταν όλοι οι άνδρες είχαν εκλείψει.
Μια γυναίκα γινόταν ορκισμένη παρθένα δίνοντας όρκο
αγαμίας ενώπιον δώδεκα ηλικιωμένων ανδρών από το χωριό της.
Υπήρχαν γυναίκες που επέλεξαν αυτόν τον όρκο για να
αποκτήσουν ελευθερίες που δεν αναγνωρίζονταν στις γυναίκες. Κάποιες άλλες
γυναίκες έδωσαν αυτόν τον όρκο, για να αποφύγουν έναν γάμο.
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πως η παράδοση των
ορκισμένων παρθένων έχει εκλείψει. Ωστόσο, διαπιστώθηκε πως στα βόρεια μέρη της
Αλβανίας η παράδοση των ορκισμένων παρθένων συνεχίζεται. Σήμερα υπάρχουν
μερικές εκατοντάδες ορκισμένες παρθένες. Όλες τους είναι άνω των 50 ετών.
Γιώργος Σ.